AŞKa DAİR HER SÖZ YARIMDIR!
Aşk a dair her söz yarımdır. Bu yarımlıktan dolayıdır ki asırlardır aşkı yazar, aşkı söyler şairler. Kendi bütün, sözü yarım, tarife gelmez bir duygu durumdur aşk: kimine dağları gezdirir Ferhat gibi , kimine çöller gezdirir Mecnun gibi , kimine oğul boğdurur Sultan Süleyman gibi…
Aşk a dair her söz yarımdır. Ki bu yarımlık, tek ir aşk olmadığındandır. Her aşık olanın aşkı başka, sevdiğinde bulduğu güzellikler başkadır. Her aşk ta buram buram sadakat, burçlar yıkan cesaret vardır; ama her aşığın yiğitliği farklıdır. Ve her aşk en yiğit, en fedakar kişi olarak kendini görür. Bu yüzden aşık kişi, başka aşığın kendisinden daha “aşık” olduğuna bile inanmaz bir türlü. Fuzuli “ bende Mecnun dan fuzun aşıklık isti’dadı var/ şık-ı sadık benem. Mecnun’un ancak adı var” der ve koyar noktayı.
Aşk a dair her söz yarımdır; çünkü aşk ta hüzün tankı dolu neşe tankı boştur. Hüzün ki, şairin deyişiyle, “en çok yakışan” dır aşığa. Gülen aşığa sevgili bile inanmaz. Aşkın nişanesi gözyaşıdır. Kimi zaman içten içe akan. Aşkın delili ise, acıyla kıvrılmış dudaklarda yiten ve düğümlenmiş hıçkırıklarda ortaya çıkan hüzündür. Bu yüzden hüzünlüdür aşk türküleri, bu yüzden yürek kanatan… Aşk a dair her söz yarımdır. Yarımın bir tarafında anlık umut ve mutluluklar, diğer taradında bitmek bilmeyen ıstırablar vardır. Nitekim “mutlu aşk yoktur” der Aragon. Mutluysa aşık değildir adam. Aşıksa mutlu değildir. Arada bir mutlu olduğunu zanneden aşıklar çıkar meydana ya da aşık olduğunu zanneden mutlu adamlar. Ama hakikatin acıtan yüzü er geç yansır mücella aynalardan ve aşk belasına düşmenin ne demek olduğunu anlayıverir kişi.
Aşk a dair her söz yarımdır, çünkü aşk tamamlanamayan bir arayıştır. Aşk “ aramakla bulunamayan ve ancak arayanların bulabileceği” bir sırdır. Aşk açlıktır, ne yense gitmeyen, giderilemeyen… Her seferinde yeni kapılara uzanan bir doygunluk arayıştır aşk. Zaten Yunus “ denizler olsa gadeh/ susalığım ganmaz benim” dememiş midir? Tamamlanamayan ve her seferinde yeniden başlayan bir oyundur aşk. Onu bulduğunu zannederken avuçlarından kayı gitmesine yananlar vardır oyunun bir tarafında. Diğer tarafında ise gözünün önündekini, yüreğinin içindekini göremediğine hayıflananlar.
Aşk a dair her söz yarımdır, çünkü odur “her ne var ise alemde” akıl işi değildir aşk, aklın kitabına uymaz, bu yüzden onu anla(t)maya çalışmak sözü noksan bırakır. Mevlana “ aşk öyle bir denizdir ki dibi bulunmaz, öyle bir sırdır ki her gönül kaldırmaz” der. Nadasa bırakılmış yüreklerde değil, eğilmeyi öğrenmiş başlarda belirir aşk; bu yüzden saz da yetmez onu anlatmaya söz de…
Aşk a dair her söz yarımdır, çünkü aşkın kendisi bir boşlukları doldurma çabasıdır. O geldi mi “ cümle eksikler biter”. Söz en baştan eksiktir, çünkü insan aklının mahsülüdür ve bu yüzden yarımdır. Aşk geldiğinde söz tamam olur, ancak bu kez de dışarı sadır olmaz. Hasılı bir tuhaf kısır döngüdür yaşanan. Öyle ki, yazdıkça söner sözcükleri, yazı uzar, sayfanın sonuna gelir; ama aşka dair her söz hala yarımdır!